Część artystyczna okazała się niezawodna: wizualizacje, koncerty, występy dj-ów. Świetna sprawa dla wygłodniałych rozrywki rzeszowiaków. Po alternatywnych strzałkach, drzewach, dźwigach i słupach elektroenergetycznych w wykonaniu EleKTro mOOn Vision scenę przejęła wrocławska formacja Micromusic. Dla fanów - gratka, dla inszych, mających dość słodkiego, czystego wokalu i łagodnych tekstów - przygotowano drugą salę, w odmiennym klimacie. Hala Obrabiarek sprawdziła się świetnie i to nie tylko pod względem użytkowym, ale też jako dodatkowy element, budujący - nie bójmy się tego słowa - magiczną aurę. Kolejną gwiazdą wieczoru był warszawski skład The Car Is on Fire. Co ciekawe muzycy zdobyli się na osobiste wyznanie: koncertowali już wszędzie, tylko nie w Rzeszowie. Od kilku lat (!) starali się tu zorganizować występ. Nie wchodząc w szczegóły - kto i co zawiniło - plan został zrealizowany, a zatem: ukłony w stronę i muzyków, i organizatorów. Wspólnie zgotowali nam wspaniały wieczór.

    Oczywiście, można narzekać: na poślizg (no, ale przecież - jest zima), na mroźny klimat w toaletach (tylko czy ktokolwiek miał ambicję spędzić tam tyle czasu, by faktycznie zmarznąć?), na misz-masz towarzyski (integracyjny plus? wreszcie: demokracja). Ale czy na pewno narzekać potrzeba? Sobotnia impreza w ramach Festiwalu Przestrzeni Miejskiej to najlepszy prezent gwiazdkowy, jaki mógł sprawić nam Rzeszów. Dobrze, by takie działania faktycznie weszły w tkankę tego miasta - w końcu: czy nie takie było założenie całej tej kilkudniowej inicjatywy? Organizatorzy zrobili kawał dobrej roboty: niedźwiedź wstał, rozluźnił się, potańczył, zgłodniał. Może od tych wszystkich oklasków, które szczerze się im należą, tak szybko nie pójdzie spać.