Mateusz Bartoszewicz

Mateusz mówi, że jest "skrajnie przystojny". My mamy inne zdanie. Twierdzi, że jest absolwentem dziennikarstwa i komunikacji społecznej na WSIiZ. My wiemy, że studiuje na Uniwersytecie Jagiellońskim Kulturoznawstwo - Porównawcze Studia Cywilizacji. Jest posiadaczem specyficznego poczucia humoru, zawodowej walizeczki na płyty i ręki pewnej uroczej damy. Bardzo zakochany w swojej lepszej połowie - i nie chodzi bynajmniej o jego (zdecydowanie lewy) profil.
Jest wydawcą i prezenterem, razem z Jadźką Rybą prowadził Radio Niebieskie Oczy Heleny, a także - solo - sobotni program Dzień Dobry Dziś Sobota (wcześniej sobotnie Studio Weekend). Był także realizatorem audycji Café.
Obecnie Mateusz jest administratorem serwisu internetowego radia, wydawcą audycji Rzeszowska Scena Muzyczna, razem z Iloną Cierpisz prowadzi audycję Radio Ikara, w niedzielę od 20.00 do 21.00. Od 21.00 zaprasza do swojego autorskiego programu Rozmowy Kontrolowane.

__________________
KWESTIONARIUSZ

Z radiem centrum od: pierwszych dni października 2002 roku

Największe zalety: wady*

Największe wady: zalety**

Niezapomniany moment na antenie: To chyba te pierwsze wydania Radio Niebieskich Oczu Heleny (jeszcze piątkowe) kiedy moje marzenie się ziściło i kiedy to ja stałem się tym tajemniczym panem z radia.

Największa wpadka antenowa: Kiedyś podczas "motojarmarku" dostałem od realizatorki ogłoszenie z internetu, w drodze do studia przeczytałem je dwa razy. Jednak, kiedy na antenie zacząłem czytać - do dziś nie wiem dlaczego - zwrot diesel na kółkach skojarzył mi się bardzo nieprzyzwoicie... i ugotowałem się - bo nie mogłem opanować śmiechu. Wszystko się posypało i trzeba było wyłączyć mikrofon. Bardzo starałem się przeczytać to ogłoszenie do końca - i udało się! Za trzecim razem :).

Ulubiony radiowiec: Mistrz - Piotr Kaczkowski, Marek Niedźwiecki - za teatr wyobraźni i Wojciech Mann - za spokój i dystans..

Wywiad marzenie: oj.. usiadłbym sobie na wzgórzu z Kate Bush... ale nie na wichrowym, bo dźwięk by źle się nagrał.

Pierwsza płyta, jaką kupiłem: To była jakaś składanka punkowa, razem z bratem mieliśmy wtedy naście lat, to był chyba "Janek". ( Płyty Michaela Jacksona przecież się nie liczą!)

Pierwszy koncert: hmmm. W połowie lat 90-tych, nie wiem na pewno, ale mógł to być ALIANS, a supportem był Anty Apartheid.. No, a z takich większych 3 razy bawiłem na Przystanku Woodstock, widziałem też Stinga i Deep Purple ;) Od dwóch lat odwiedzam też festiwal rockowy w Węgorzewie.

Ulubiony zespół: Bardzo trudno wymienić jeden taki zespół, więc postaram się jednym tchem: Pink Floyd, T00L, Manu Chao, Massive Attack, Vaya Con Dios, Noir Desire, QOTSA, . Nie wyobrażam sobie życia bez płyt Kate Bush, Tori Amos, Niny Simone, Sinead O'Connor, Petera Gabriela, Ozzyego, Lue Reeda, Hołdysa, Lecha Janerki, Stinga. No i Zespółu Opieki Zdrowotnej w Rzeszowie :)

Ulubiona książka: W trudnym dla mnie okresie pomógł mi "Alchemik" P. Coehlio - ale nie wiem, jakbym zareagował na niego teraz - będę musiał sprawdzić. Szczerze mówiąc nie przepadam za beletrystyką, choć połknąłem Kod Leonarda da Vinci - pobudza wyobraźnie, a przede wszystkim świetnie się czyta. Zdecydowanie bardziej wolę książki naukowe (historyczne, biografie, itp).

Ulubiona płyta: płyta boiska piłkarskiego, a dokładniej pole bramkowe :)

Hobby: Jestem chyba pracoholikiem, bo najwięcej czasu poświęcam na słuchanie... radia. Kiedyś pytałem, czy słuchanie radia, w którym się pracuje to pracoholizm. Teraz wiem, że jest to pytanie retoryczne. Wiem też, że to reguła! Bo nie da się robić radia, nie żyjąc nim... choć dopuszczam (i wierzę w) Życie Pozaradiowe!
Jakiś czas temu rozpocząłem przygodę z fotografią "kompaktową", a już marzę o lustrzance, więc kto wie... Zapraszam, na mojego fotobloga: www.bartoszewicz.info

Motto życiowe: "Kolorowe kredki w pudełeczku noszę"
_______________________
* bo nikt nie może być idealny :)
** bo zbyt dużo ich